Σαν να μην κατέβηκε ποτέ από το αεροπλάνο παρουσιάστηκε η ομάδα μας σήμερα κόντρα στη Ναντέρ γνωρίζοντας βαριά ήττα με 91-63. Χωρίς ενέργεια στην άμυνα οι παίκτες του Π.Γιαννάκη επέτρεψαν στους Γάλλους για 40' να στήσουν το δικό τους πάρτι. Το πιο θλιβερό από όλα είναι ότι μόλις από το πρώτο δεκάλεπτο φάνηκε να τα έχουμε παρατήσει κάτι αδικαιολόγητο ανεξάρτητα από τις ειδικές συνθήκες που μπορεί να επικρατούν στην ομάδα.
Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ξεκάθαρα ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για την ομάδα μας. Σε ρυθμούς προπόνησης οι αντίπαλοι μας τρυπούσαν την άμυνα μας και με ευκολία άφηναν την μπάλα στο καλάθι μας, στο τρανζίσιον αδυνατούσαμε να ακολουθήσουμε το ρυθμό ενώ μόλις οι Γάλλοι βρήκαν ρυθμό και έξω από τα 6.75 ξεκίνησε και το "πάρτι". Για πολλοστή φορά με το που ξέφυγαν οι αντίπαλοι στο σκορ το άγχος και η απογοήτευση γέμισε τους παίκτες μας με αποτέλεσμα να τα παρατήσουν και να δούμε στη συνέχεια κάτι που δεν χωνεύεται με τίποτα. Μια εικόνα που δεν τιμάει ούτε τους παίκτες και πολύ περισσότερο τον προπονητή μας. Είναι φανερό ότι υπάρχει σημαντικό πρόβλημα στη νοοτροπία της φετινής ομάδος μιας και έχοντας στο ρόστερ τόσους νεαρούς παίκτες αλλά και μερικούς ακόμη που θεωρούνται κατεξοχήν καλοί αμυντικοί θα έπρεπε τουλάχιστον σε τέτοιες καταστάσεις ανεξάρτητα από το σκορ να σκυλιάζουν στην άμυνα. Αντιθέτως είδαμε σήμερα από τον πιο έμπειρο μέχρι τον πιο άπειρο παίκτη της ομάδος απλά να έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια και αυτό δεν έχει να κάνει με την ικανότητα αλλά με την νοοτροπία της ομάδος. Ναι μεν το πρόβλημα στην επίθεση από την αρχή της χρονιάς είναι μεγάλο αλλά η άμυνα είναι εξαρχής το δυνατό μας σημείο. Αν παρατήσουμε και την άμυνα τότε αυτές οι διαφορές θα μας γίνουν συνήθεια… Αν μπορούμε να κρατήσουμε κάτι από αυτό το παιχνίδι είναι ίσως η αφύπνιση του Μπέλ που μέχρι πριν λίγες ημέρες έμοιαζε να ακολουθεί τον δρόμο του Γουίβερ.
Απογοητευτική εμφάνιση σε ένα χρονικό σημείο που η ομάδα άρχισε να κερδίζει την συμπάθεια του κόσμου. Παιχνίδια σαν το σημερινό με πιο δυνατούς αντιπάλους από ότι τα Τρίκαλα και ο Πανιώνιος είναι αυτά που ουσιαστικά μας κάνουν να καταλάβουμε σε ποιο επίπεδο ακριβώς βρισκόμαστε. Η έλλειψη ενός αθλητικού παίκτη κάτω από το καλάθι που θα προσφέρει δύναμη και ταχύτητα στην ομάδα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Ας ελπίσουμε να γίνει το συντομότερο δυνατό και αυτή η κίνηση και μαζί με την επιστροφή του Γ.Αθηναίου να δούμε στη συνέχεια έναν ΑΡΗ πολύ καλύτερο που και την πρόκριση στην επόμενη φάση θα διεκδικήσει αλλά και στο Ελληνικό πρωτάθλημα θα σκαρφαλώσει όσο πιο ψηλά μπορεί.
ΥΓ. Χωρίς κακές προθέσεις ή δόλο... απλά διαιτητές χαμηλού επιπέδου! Η προσποίηση-βήματα και στη συνέχεια το τρίποντο είναι φάση για highlights!